Cultuurcafé over Kunst en Verarming

Dit cultuurcafé op 24 november ging over de gevolgen van verarming voor de kunst. Kunstenaars, amateurs en kunstliefhebbers uit de buurt kwamen hierover. Er waren verschillende kunstwerken opgebouwd die de gevolgen van de verarming uitbeelden, gemaakt door drie kunstenaars. Het café vond plaats in het ateliers van één van hen: De Hallen, Bilderdijkkade 60

Kunstenaars: Mohamed Bouyzgarne, David de Visser en  Emerald Beryl H. Bouazza

Staat van zijn
In deze aflevering van cultureel café toonden kunstenaars hun werk én visie geïnspireerd door het thema van deze tijd: van graaicultuur naar culturele armoede. Hoe de rekening voor overmaat en decadentie bij de kunstenaars terecht kwam. Wat betekent dit voor de cultuursector? Hoe gaan deze kunstenaars hiermee om. Aan de hand van teksten en beelden van oppositionele en verlichtende denkers zoals Multatuli, Erasmus en Leopardi nemen zij je mee in hun staat van zijn. Kunstenaar Emerald Bouazza verwijst naar Erasmus die heeft gezegd dat als je geld hebt, je eerst een boek koopt en dan pas eten en daarna kleding.

rugzak

Speciaal voor de tentoonstelling maakte  kunstenaar Mohamed Bouyzgarne de crisisverschrikker die deze economische crisis moet verjagen. De crisisverschrikker is gemaakt van een hele grote rugzak die opengewerkt is. Hij heeft ogen, een neus, een mond en armen en benen. De rugzak is eigenlijk bedoeld om te reizen, te bewegen, vooruit te gaan, je te ontwikkelen. Maar de crisisverschrikker is eigenlijk een soort vogelverschrikker die altijd stilstaat op de akker, statisch is, nooit van zijn plaats komt. Stilstand en geen beweging meer. De crisis leidt ertoe dat wij stilstaan of achteruitgaan, ons niet meer ontwikkelen. Wij hebben het geld niet meer om te reizen met de rugzak, te bewegen, we staan slechts stil als een crisisverschrikker om ons te verzetten tegen de crisis en de vogels (mensen) op ons veld te verjagen die het op ons voedsel gemunt hebben, aldus de uitleg van Bouyzgarne.