Cultuurcafé over Vrouwen en Verarming

Het Cultuurcafé op 31 oktober 2012 in het Dijktheater ging over de gevolgen van de verarming voor vrouwen. Vrouwen uit de buurt praten over hun eigen ervaring of wat ze om hen heen zien bij anderen. Samen nadenken over hoe we elkaar kunnen ondersteunen in de slechtere omstandigheden. Hiervoor is het cultuurcafé met deskundige sprekers, informele gelegenheid en met veel gezelligheid met muziek. Eén van de vrouwen zei: armoede gaat niet alleen over dat je minder geld hebt, dat je zelfs geen geld meer hebt voor tweedehans, maar bij de vuilnisbak moet kijken. Armoede gaat ook over vereenzaming. Niet alleen heb je geen collega’s als je geen werk hebt. Ook heb je geen geld om leuke cursussen of workshops te volgen. Tegenwoordig zijn activiteiten in het buurthuis onbetaalbaar geworden. Een stadspas kan een uitkomst zijn, maar soms schaam je je om die te laten zien. Te koop lopen met je armoede is geen pretje. Veel vrouwen in de bijstand hebben ook één of andere beperking. Thuiszittende met je beperking maakt je situatie triester dan nodig als je leuke afleiding had gehad. Dit waren enkele ervaringen die bij dit cultuurcafé werden uitgewisseld. Eén van de deelneemsters aan het cultuurcafé ging de volgende dag naar een bewonersbijeenkomst waar ambtenaderen van het stadsdeel waren om over bewonersparticipatie en armoedebeleid te spreken met de bewoners.

Hier volgt een korte omschrijving van de huidige omstandigheden wat betreft Vrouwen en Verarming:

Crises, stijgende werkloosheid, tijdelijke contracten en parttime baantjes, dat treft niet alleen vrouwen. Maar vrouwen worden wel op een specifieke manier getroffen.

Door de uiteenlopende kortingen in allerlei publieke voorzieningen zoals het meer betalen voor de kinderopvang en crèches, ouderen zorg, openbaar vervoer, komt de staat zijn vroegere verplichtingen niet meer na.

De verantwoordelijkheid voor het verzorgen van bejaarde familieleden, voor gehandicapten en zelfs voor ontredderde en werkloze jongeren verschuift door het gevoerde VVD/CDA beleid van de overheid naar het gezin. In het gezin zijn het de vrouwen die praktisch exclusief-zonder vergoeding!- de last dragen van al deze verplichtingen.

Vrouwen verdienen nog steeds 25% minder dan mannen. En doordat vrouwen vanwege gezin en kinderen kiezen voor een deeltijdbaan bouwen ze ook minder pensioenrechten op.

De groei van de werkloosheid bij mannen uit sectoren zoals de bouw en andere beroepen in de industriële sectoren, maakt dat gezinnen dan moeten rondkomen met een veel lager inkomen. Dat brengt op zijn beurt een belasting mee voor vrouwen. Zij moeten meer laagbetaald werk zoals huishoudelijk werk doen buiten de deur om rond te komen met het lagere gezinsinkomen. Alleenstaanden vrouwen met kinderen behoren tot de zwakste groepen in onze samenleving. Ze moeten vaak deeltijdwerk doen vanwege de kinderen en schooltijden sluiten hier niet op aan. Ook wordt er meer zwart werk gedaan omdat het gezinsinkomen aangevuld moet worden en kinderen moeten eten! De besparingen in allerlei openbare diensten treffen hen zwaar.

Tot slot zijn er ook pensioenrechten die voor de meeste vrouwen veel geringer zullen zijn omdat zij geen volledige actieve loopbaan kunnen opbouwen. Vrouwen die in een te lage uitkering zitten omdat ze bijvoorbeeld chronisch ziek zijn bouwen helemaal geen pensioen op.